.jpg) |
Blade Babe DKF volgt Marlou |
Kinderjaren en sport
Marlou is geboren met een afwijking aan de onderbenen en leert lopen met ondersteunende protheses. “Ik heb dit niet als beperking ervaren maar als iets natuurlijks. De protheses zijn mijn benen ik weet niet anders, dit betekende dat ik net als de meeste kinderen ging sporten. Ik zat op zwemmen en ballet.” In haar groei ondervond zij veel last van de ondersteunende protheses en onderging zij haar 1e amputatie op vijfjarige leeftijd en toen zij 11 jaar was volgde de 2e amputatie. Door de dubbele onderbeen amputatie werd het mogelijk betere protheses aan te meten waardoor ze minder pijn had en ze vrijer kon bewegen.
Hoe ben je in aanraking gekomen met sporten?
“Voor mijn 2e amputatie heb ik een jaar op de Mytylschool In Amsterdam Zuid-Oost gezeten en daar ben ik voor het eerst echt met sporten begonnen. Zij stimuleerde en moedigde aan om te sporten. Want je weet dat bewegen gewoon gezond is. Ook voor mensen die denken dat ze niet veel kunnen doen. Daar zag ik dat je bijvoorbeeld kon basketballen of hockeyen vanuit een rolstoel. Ik kon zelf nooit echt meedoen met gym en dan liep ik achter en dat vond ik wel lastig omdat ik nogal fanatiek ben. Op de Mytylschool werd het voor mij duidelijk dat er meer mogelijkheden waren om te gaan sporten en dat je meer kan dan jezelf in eerste instantie zou denken.” Zo kwam Marlou via school op haar 13e bij een zwemvereniging waar meer mensen met een lichamelijke beperking zwommen. En hier kreeg ze letterlijk de slag te pakken, want Marlou zwom tot haar 18e als topzwemster in het nationale team en zette ook mooie records op haar naam. Op haar 18e nam ze een time-out en richtte zich meer op haar studie commerciële economie en had ze meer tijd voor vriendinnen.
Wat betekent sport voor jou?
Na een jaar begon Marlou toch het sporten te missen, en op dat moment werd zij benaderd door Guido Bonsen, de Nederlandse Bondscoach van het Dutch Paratheletic Team. Marlou bleek volgens de bondscoach de ‘ideale’ handicap te hebben voor atletiek. “Dat vond ik in eerste instantie wel een vreemde opmerking. “ Maar als Bonsen de wereldbekende hardloper op blades Oscar Pistorius noemt, die net als Marlou twee onderbenen mist. Met de bijnaam Blade Runner een viervoudig paralympisch kampioen die zelfs sporters zonder handicap versloeg en mogelijk de eerste sprinter met een handicap die deelneemt aan de Olympische Spelen in Londen. Werd Marlou toch geprikkeld en wilde atletiek wel een kans geven. Ze trainde eerst nog op gewone protheses, maar toen zij ook op de blades kon gaan trainen wist zij dat dit de sport was waarvoor zij wilde gaan.
“Sporten en vooral atletiek geeft mij een gevoel van vrijheid. Ik vind sporten leuk, ben heel fanatiek en wil bewegen dan voel je je fit en dat is gewoon een fijn gevoel. Sporten geeft je een dosis zelfvertrouwen en dat is belangrijk want zo ontdek je dat je wel dingen kan en dat er mogelijkheden zijn.”
Wat kan sport betekenen voor mensen met een beperking?
“Zoals het ook voor mij betekent. Vooral het belang van sporten, dat het gewoon gezond is voor je lijf en geest. Het zelfvertrouwen dat je verder brengt doordat je hierdoor positiever staat tegenover de mogelijkheden. Het is goed om in mogelijkheden en niet onmogelijkheden te denken. Creatief blijven denken en niet bij de pakken neerzitten. Als iets niet lukt, denk dan dit is mij nu niet gelukt hoe ga ik er voor zorgen dat ik dit wel kan gaan doen.” Zoals Pistorius een voorbeeld is voor Marlou, zo hoopt zij dat haar enthousiasme voor de sport ook een voorbeeld is voor andere mensen met een beperking. “Ervaar sporten, ga naar sportdagen of -evenementen en maak kennis met de verschillende sporten. Zorg dat je gaat ontdekken wat er is, wat je kan en dan zal je zien dat je daar energie van krijgt.”
Wat gaat er door je heen bij het horen van het volkslied?
Als een van de favoriete op de Paralympische Spelen in Londen is het goed mogelijk dat Marlou titelhouder wordt en wij zijn zo benieuwd wat er dan door je heen gaat als speciaal voor jou het volkslied klinkt. Marlou blijft liever nog even met de beide blades op de grond. “Ik ben vooral nu bezig intensief trainen om nog meer uit mezelf te halen. En ik heb geen idee of het een medaille op gaat leveren en nog helemaal niet of het straks goud is. Maar ik hoop natuurlijk dat ik mezelf nog kan overtreffen en jullie de volgende keer kan vertellen hoe ik op dat moment het volkslied in het Olympisch Stadion heb ervaren. Maar ik moet zeggen op het EK in Stadskanaal klonk voor mij het volkslied en kan ik je vertellen dat is wel heel erg gaaf! Dat zie je normaal gesproken mensen op tv doen, dus dat is echt gaaf en het geeft je een goed gevoel, heel bijzonder”, zegt een goedlachse Marlou. Heel bescheiden laat Marlou weten dat het volkslied het hoogst haalbare is “als dat klinkt dan weet je zeker dat je heel goed bent. Dan dringt het allemaal pas tot je door”. Marlou ervaart haar sportcarrière nog als onwerkelijk, “omdat in een jaar tijd is er zoveel gebeurd en zo snel gaat en dat is soms lastig te bevatten. Maar het sporten is zo leuk! Ik kan het echt iedereen aanraden. Laat je voorlichten en adviseren en het ogenschijnlijke onmogelijke is misschien toch mogelijk maar je moet er wel voor open staan.”
De Dirk Kuyt Foundation wenst Marlou heel veel sterkte met de voorbereidingen!
